JavaScript klasik bir kalıtım modeli değil prototip modeli kullanır.

Çoğu zaman bu modelin JavaScript'in zayıf yönlerinden biri olduğu söylense de, aslında prototip model klasik modelden daha güçlüdür. Mesela prototip model temel alınarak klasik kalıtım modeli oluşturulabilir, fakat bunun tersini yapmak çok daha zordur.

Prototip kalıtım modeli kullanan tek popüler dil JavaScript olduğu için iki model arasındaki farklılıklara alışmak biraz zaman alır.

İlk büyük farklılık JavaScript'te kalıtımın prototip zincirleri ile yapılmasıdır.

Not: Bar.prototype = Foo.prototype gibi basit bir atama yapmak her iki nesnenin de aynı prototipe sahip olmasına neden olacaktır. Bu yüzden bir nesnenin prototipinde yapılacak değişiklikler diğer nesnenin prototipini de etkileyecektir, ki çoğu zaman istenen etki bu değildir.

function Foo() {
    this.value = 42;
}
Foo.prototype = {
    method: function() {}
};

function Bar() {}

// Bar nesnesinin prototipi olarak yeni bir Foo nesnesini ata
Bar.prototype = new Foo();
Bar.prototype.foo = 'Hello World';

// Nesne oluşturucusunun Bar olmasını sağla
Bar.prototype.constructor = Bar;

var test = new Bar() // yeni bir Bar oluştur

// Sonuçta ortaya çıkan prototip zinciri
test [bir Bar sınıfı nesnesi]
    Bar.prototype [bir Foo sınıfı nesnesi] 
        { foo: 'Hello World', value: 42 }
        Foo.prototype
            { method: ... }
            Object.prototype
                { toString: ... /* vs. */ }

Yukarıda, test nesnesi hem Bar.prototype hem de Foo.prototype 'dan türeyecektir; bu nedenle Foo 'da tanımlanmış olan method fonksiyonuna da erişebilir. Ayrıca, prototipi olan tek Foo nesnesinin value özelliğine de erişebilir. Dikkat edilmesi gereken bir nokta, new Bar() ifadesinin yeni bir Foo nesnesi yaratmayıp, prototipine atanmış olan nesneyi kullanmasıdır; bu nedenle, tüm Bar nesneleri aynı value özelliğine sahip olacaktır.

Not: Bar.prototype = Foo gibi bir ifade kullanmayın, çünkü Foo 'nun prototipine değil fonksiyon nesnesine işaret edecektir. Yani prototip zinciri Foo.prototype değil Function.prototype üzerinden gidecektir; ve bu yüzden, method prototip zincirinde bulunmayacaktır.

Bir nesnenin özelliklerine erişildiğinde, JavaScript, istenen isimdeki özelliği bulana kadar prototip zincirinde yukarı doğru dolaşır.

Zincirin en üstüne ulaştığında (yani Object.prototype) ve hala istenen özelliği bulamamışsa sonuç olarak undefined verecektir.

prototype özelliği dil tarafından prototip zincirleri oluşturmak için kullanılsa da, bu özelliğe herhangi bir değer atamak mümkündür. Fakat prototip olarak atanan ilkel nesne türleri göz ardı edilecektir.

function Foo() {}
Foo.prototype = 1; // hiç bir etkisi olmaz

Bir önceki örnekte gösterildiği gibi, prototip olarak nesneler atanabilir, bu da prototip zincirlerinin dinamik olarak oluşturulabilmesini sağlar.

Prototip zincirinin yukarısındaki özellikleri aramanın performansı kritik olan programlarda olumsuz etkileri olabilir. Ek olarak, mevcut olmayan özelliklere erişmeye çalışmak da tüm prototip zincirinin baştan sona taranmasına neden olacaktır.

Ayrıca, bir nesnenin özellikleri üzerinde iterasyon yapıldığında da prototip zinciri üzerindeki tüm özelliklere bakılacaktır.

Sıklıkla yapılan bir hata Object.prototype 'ı veya diğer baz prototipleri genişletmektir.

Bu tekniğe monkey patching denir ve kapsüllemeyi bozar. Bu teknik Prototype gibi bazı popüler sistemlerde kullanılsa bile, temel nesne türlerine standart olmayan özellikler eklenmesinin geçerli iyi bir nedeni yoktur.

Temel prototipleri genişletmenin tek bir geçerli nedeni vardır, o da daha yeni JavaScript motorlarında bulunan özelliklerin eski motorlara getirilmesidir; mesela Array.forEach.

Prototip kalıtım modeli kullanan karmaşık programlar yazmadan önce bu modelin tamamen anlaşılması şarttır. Ayrıca, prototip zincirinin uzunluğuna dikkat edilmeli ve çok uzaması durumunda performans sorunları yaşamamak için parçalara bölünmelidir. Bundan başka, temel prototipler yeni JavaScript motorları ile uyumluluk sağlamak dışında bir nedenle asla genişletilmemelidir.